Diefstal van schone lucht

GEMEENTE SINT ANTHONIS | Op 9 november 2015 heeft de voorzitter van MLvC deelgenomen aan een informatieve discussie over de geurverordening. Zijn stelling was en is: Er is eigenlijk maar één oplossing en dat is minder beesten. De discussie over de normering is echter erg vertroebelend. Je moet gewoon zeggen hoeveel mensen in de stank mogen zitten. En dat percentage leg je langs de lat van stankgehinderden van de GGD. Die heeft na een groot onderzoek aangegeven, dat de gehanteerde normen absoluut niet kloppen.

Ethiek: steeds meer is er in onze samenleving aandacht voor het slachtoffer en minder voor de dader, hoewel ‘dader’ een strafrechtelijke term is en hier voor vervuiler gekozen zou moeten worden. Dat de vervuiler moet betalen is voor MLvC buiten kijf. Die vervuiler, zeg maar de stankproducent, heeft echter onder de Wet Geurhinder Veehouderij (WGV) nog sterker een recht op vervuiling gekregen. Engelsen zeggen: Licence to pollute ipv Licence to produce. 

De wet is tot stand gekomen onder Stas Pieter van Geel, is geschreven op het gemeentehuis in Deurne en elk concept van de wet moest eerst langs LTO-Nederland. We hebben onze contacten in de ambtelijke en bestuurlijke wereld.

De WGV is mislukt; dat verzinnen wij niet, dat zegt de Memorie van Toelichting van die wet. (MvT)

a. De MvT stelt dat een geurgevoelig object mag vergen dat het in beginsel niet aan onacceptabele geurhinder wordt blootgesteld. Maar veel objecten staan nu wel bloot aan onacceptabele geurhinder.
b. De MvT stelt dat de regelgeving geschikt dient te zijn om het doel te bereiken waarvoor zij is opgesteld, zonder ongewenste neveneffecten. Er zijn echter nog steeds ongewenste (neven)effecten: overbelasting, gezondheidsschade.
c. De Mvt stelt dat de normstelling voor eenieder kenbaar en duidelijk moet zijn. Maar dat is met V-stacks niet het geval.

Daarnaast klopt van de normering niets. Dit is zo omdat er een aantal uitgangspunten onder de WGV lag, te weten:

1. de veehouderij mocht niet belemmerd worden in de uitbreidingsmogelijkheden. Dit gemiddeld genomen over Nederland. Er waren grote uitbreidingsmogelijkheden in het noorden en westen van Nederland. Daar was geen behoefte. Die werd gerealiseerd in ons zuidoosten van Nederland.
2. Er moest geen gang naar de rechter mogelijk zijn voor de slachtoffers. Dat is gelukt. Burgers, en met name Milieuvereniging Land van Cuijk hebben op de geurverordening in Sint Anthonis ingesproken. maar de gemeenteraad beslist en op een verordening is geen beroep mogelijk. Vervolgens dient een veehouder een vergunningaanvraag in. De burger is het met de vergunningverlening uiteindelijk niet eens en gaat naar de Raad van State. Die oordeelt dat het besluit binnen de geurverordening valt en de burger staat in de kou (stank).
3. Schadeclaims hebben geen zin. Ook dat is uitgekleed en wordt nooit toegekend, want het is verankerd in de verordening. Pech dus. Gewoon diefstal gelegaliseerd. 

De normering van de WGV is tot stand gekomen op basis van het zogenaamde PRA-onderzoek. Een telefonisch onderzoek onder 750 burgers rond uitsluitend varkenshouderijen. De rest is geëxtrapoleerd. Nu is er een internet-onderzoek onder 13.000 (meer dan 17 keer zoveel) respondenten. Daaruit blijkt dat het aantal stankgehinderden, afhankelijk van de vraagstelling, met de factor 4 tot 6 keer hoger ligt. Dit onderzoek is dus veel accurater en gezien de omvang veel betrouwbaarder dan het onderzoek dat de basis vormde van de normgeving. Dit onderzoek van de GGD is dus veel objectiever dan van de wetgever in de persoon van Pieter van Geel.

Discussie over normering heeft eigenlijk geen zin. Er moet een discussie gevoerd worden over hoeveel mensen in de stank gezet mogen worden. Noem een percentage, neem vervolgens de normering van de GGD als uitgangspunt en je hebt een norm. Zie ook de website  www.max5odeur.nl.

En als je persé een algemene norm wilt: Bebouwde kom, inclusief kernrandzones max 2 odeur. Natuurgebieden max 2 odeur (recreatie en natuur mogen niet langer worden blootgesteld aan stank). Buitengebied max 5 odeur.

Overigens: er is maar één oplossing en dat is minder beesten. En daarvoor is nu het moment!

Naschrift:
De presentaties van 4 deskundigen die tijdens de informatie-discussieavond van 9 november hun visie toegelicht hebben zijn te vinden op de website van gemeente Sint Anthonis onder het kopje Raad&College > Raadskalender > Vergadering Gemeentegesprek. Het gaat om bijdragen van Arcadis, GGD, ZLTO en Agriteam.

Naar nieuwsoverzicht