Groenstructuurplan 2019-2024 Sint Anthonis.

Op 30 april is Theo naar een bijeenkomst geweest van het kennisplatform groenstructuren van de gemeente St Anthonis. Dit platform is het vervolg op het groenstructuurplan van de gemeente. Dus staat het structuurplan niet ter discussie. Bij het ontstaan van het groenstructuurplan zijn wij (MLvC) niet betrokken geweest, zijn verslag:

 

De bijeenkomst hield een presentatie van Bosgroep Zuid Nederland in. Zij beheren voor een aantal particulieren en overheden bospercelen. Het onderwerp was natuur-inclusieve landbouw en eco2eco principe. De helft van de presentatie ging over de bosgroep zelf. Het begrip eco2eco kwam in zijn geheel niet aan de orde en het onsamenhangende deel over natuur-inclusief kwam nauwelijks verder dan het vermelden dan agroforestry een mogelijkheid is .

Wat er verder ook op de agneda stond: feitelijk ging het vooral over de bestuivers, het onderzoek van de WUR hierover en de mogelijkheden die er zijn om het belang van bestuivers voor het voetlicht te brengen. Vandaar ook bijvoorbeeld de aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de bijenvereniging en de IVN. Die kunnen gebruik maken van lesprogramma’s en opleidingen.

Een rol speelt de beschikbaarheid in de gemeente van 11 ha gemeentegrond waar mogelijkheden zijn om activiteiten op te zetten die te maken hebben met natuur-inclusieve tools zoals het genoemd wordt.

Dus het onderwerp is vooral hoe het gaat met de bijtjes die belangrijk zijn voor de bloemetjes en dus onze voedselvoorziening. Maar de oorzaken en veroorzakers van de problemen en gerichte aanpak van bedreigingen zijn geen onderwerp van mogelijke acties. Dus aanlegvergunningenstelsel???? , planologische maatsregelen????, pesticiden verbieden??????.

Toen de vertegenwoordiger van het waterschap het ging hebben over subsidies voor boeren die positieve bijdragen leveren, schoot dat bij mij in het verkeerde keelsgat. Blijkbaar moeten we moeite doen om de insecten te redden zonder de echte oorzaken aan te pakken, belangrijke veroorzakers daarbij ook nog eens financiëel tegemoetkomen en dat allemaal om het systeem in stand te kunnen houden. Het adagium is dat we beter iets kunnen doen dan niets omdat we het geheel niet kunnen of willen overzien. Een integrale aanpak is te ver geschoten. Tja dweilen met de kraan open is blijkbaar wel zinvol. Ik heb me afgevraagd of we hier wel aan moeten blijven deelnemen en heb dat ook hardop gezegd dat ik nog onze plaats moest bepalen. De vertegenwoordiger van de dorpsraad uitte zich vervolgens in gelijke bewoordingen hoewel die een belang hebben in het lokale landschapspark dat heel mooi past in de doelstelling.

Theo Wijnhoven.

Naar nieuwsoverzicht